حَجی کیست؟

لغت فوق به معنای   بزم، جشن   می‌باشد.

حَجَّی یکی از دوازده انبیای کوچک قوم اسرائیل بوده است. وی از نظر رتبه در میان دوازده نبی اصلی نامبرده شده در کتاب مقدس می‌باشد. از مفهوم معنای نام این نبی، این چنین برداشت می‌شود که احتمالا وی در روزی که جشنی برپا بوده است، بدنیا آمده باشد. اطلاعات موجود از دوران تاریخ زندکی وی، بسیار کم می‌باشد. احتمال دارد که وی یکی از کسانی باشد که در زمان نبوکدنصر همراه با دیگران به اسارت در بابل برده شده باشد و در دورانی که هیکل سلیمان خراب گردید، حضور داشته است. دوران نبوت و خدمت حَجَّی شانزده سال پس از بازگشت از اسارت قوم اسرائیل از بابل و در دومین سال سلطنت داریوش، آغاز گردیده است. خدمت و کار حجی بسیار سخت و مهم بوده است. خداوند او را به خدمت فرا خواند تا سبب بیداری وجدان و برانگیختن شور و شوق و غیرت قوم خدا برای بازسازی معبد خداوند در اورشلیم گردد. هیچ یک از انبیا به اندازه حجی، در دوران بحرانی موفق نبوده‌اند.
وی معاصر با زکریای نبی بوده و با هم دیگر در کار خدمت خدا مشغول بوده‌اند. بر اساس نبوت حَجَّی همراه با زکریای نبی کار بنا و بازسازی خانه خدا در اورشلیم که به واسطه دسیسه سامریها متوقف شده بود، دوباره شروع شد و این امر به واسطه تغییراتی که در حکومت پارسیان روی داد و در زمان سلطنت داریوش، امکان پذیر گردید. حجی در کار بازسازی اورشلیم و تشویق دیگران حضور داشته است و شاهد پایان یافتن آن بعد از پانزده سال بوده است.

  منابع کتاب مقدس:     عزرا باب ۵ و ۶ – حجی باب ۱ و ۲

منبع: رازگاه

imandaran

FREE
VIEW